Foto’s Trailwalker 2011
De trailwalker van 2011 was mijn eerste Trailwalker. Ik was er niet bekend mee. Maar oh jee, wat heb ik veel gemist. Wat een feest is dit zeg!
De Trailwalker 2011 is een sponsorloop waar zo’n 1600 mensen aan mee hebben gewerkt. 100km in 30 uur is de opdracht. Per 10 km is er een stop waar de lopers worden opgevangen door hun helpers. De opbrengst van Oxfam Novib Trailwalker 2011 gaat naar onderwijsprojecten van Oxfam Novib. Er is maar liefst 420.000 Euro opgehaald!
Mijn “dienst” was van 14:00 tot 24:00. Dat was spannend. Het regende gelukkig maar een beetje, dus iedereen had er zin in. De helpers waren telkens de eerste mensen die ik weer zag op de daarvoor gekozen (bijna kampeer-) plekken. Ze hadden tenten, eten, kachels en zelfs WII-playstations bij zich. Ze hebben geweldig genoten. Ik werd steeds meer vrienden met de wandelaars en de helpers die ik steeds tegenkwam. Tegen de avond werd het steeds spannender vanwege “het ontbreken van het licht”.
Fijn dat er veel mensen mee geholpen zijn en fijn dat ik dit zelf mocht meemaken.
Portretfotografie van Daniël
Daniël heeft mijn werk gezien op mijn site. Hij was met name te spreken over hoe ik werkte. Dit paste erg bij hem. Hij wilde graag twee portretten voor zijn eigen onderneming.
Daniël is een rustige jongen die ik heb geholpen om zo goed mogelijk op de foto te komen. Hij was wat gespannen. Zou ik ook zijn. Ik ben ook geen fan om voor de camera te staan. En tot slot heb ik ook nog mijn grootse camera bij me en richt die op hem. De camera is trouwens een analoge waar ik graag mee werk. Het geeft een bepaald gevoel waar ik zelf blij van wordt.
Daniël is blij met het resultaat en ik ook!
Wat je geeft, krijg je terug…
Tien mensen kwamen af op mijn aanbod om gratis je profielfoto laten maken. Mijn insteek was om iedereen zo ‘eigen’ mogelijk op de foto te krijgen. Ik heb gelet op wie ik voor me had, wat voor een (letterlijke) houding hij/zij aannam en hoe ik iemand zover kreeg om te ontspannen en zich open te stellen. Ik heb behoorlijk brutale (en uitdagende) vragen gesteld terwijl ik het merendeel niet kende (op twee na). Gelukkig reageerde iedereen heel open en antwoordde ook heel erg eerlijk. Op die manier kon ik zsm diegene doorgronden en bepalen wat ik zijn/haar kern vond.
Wanneer je als kijker naar een foto kijkt, vind ik dat de foto moet communiceren. Er behoort geen ‘draadje’ zichtbaar te zijn dat loopt van onderwerp naar de fotograaf. Je onderwerp behoort met zijn/haar aandacht bij zichzelf te zijn. Daarom heb ik de tijd genomen om te praten met ieder om een ontspannen sfeer te creëren (misschien hoort dit ook zo…?).
De vintage versie zie je hieronder:
Hoe heb jij je profielshoot ervaren? Of… hoe kan het anders? Wat zijn belangrijke elementen die terug moeten komen in zo’n shoot. Of moet het maken van je profielfoto een snelle fotosessie zijn zonder ‘gedoe’ eromheen? Ik hoor graag je reactie.
Kinderkopjes
Vrienden van mij wilden graag hun kinderen geportretteerd hebben. Ik kreeg (gelukkig) de vrije hand. Ik ken de kinderen goed, dus we hadden geen last van opstartproblemen. Ze hadden geen last van poseer acties en daarom ben ik extra blij met dit resultaat. Ik heb foto’s uitgekozen waarbij ze een karaktertrek laten zien waardoor je er langer naar kunt kijken.
Had jij een goede dag?
Ik heb als ondernemer nog wel eens moeite om mijn dag te evalueren. Ik begin mijn dag meestal met een lijst maken van wat ik dag moet en wil doen. Dan maak ik een volgorde in prioriteit en tegelijkertijd kijk ik of het waarde toevoegt aan mijn doel dat ik wil bereiken.Dit zijn toch redelijke houvasten denk ik zo. Hoe zeer ik ook mijn best doe en hoe blij ik er ook mee ben aan het eind van de dag, toch vind ik het soms moeilijk om te ‘weten’ (of meten) of mijn dag goed ingevuld is. Ik krijg hierop veel antwoorden als het goed voelt, dan is het goed.
Ik weet dat ik meer vertrouwen in mijzelf en de wereld moet hebben dat alles wel goed komt (zolang je je best doet). Maar het ‘wachten’ op opdrachten en erop vertrouwen dat de opdrachten komen, vind ik een moeilijke.
Steeds meer probeer ik zakelijke boeken te lezen over succes. En ik heb er veel aan. Een van de dingen die me geruststelt is dat meerdere mensen hier last van hebben en dat ik dus niet de enige ben. Maar telkens kom ik tegen dat het veel op gevoel gaat (en sales an marketing natuurlijk).Ook krijg ik tips die me goed helpen.
Ik zoek dus een manier om mijn dag te meten. Heb ik het goed gedaan, heb ik de juiste taken volbracht, geef ik genoeg aandacht aan … etc.
Ik zou graag willen weten wat jullie tips en adviezen zijn.

Blote billen…
Na een wat moeizame dag waarin mijn lieve dochter een gat in haar hoofd viel, had ik ‘s avonds eindelijk wat tijd voor mij alleen. Geen afleidingen, heerlijke rust en iedereen sliep vredig in huis. TV uit en luisteren maar..!
De cliché vraag kwam naar boven: welke weg wil ik eigenlijk (verder) bewandelen als fotograaf? Er kwam uit dat ik graag klanten wil hebben die zowel voor mijn stijl van fotograferen kiezen, maar ook voor mij kiezen vanwege mijn werkwijze. Dat betekent dus dat ik aan de wereld moet laten zien hoe ik werk. Dit werkt het beste met video’s en youtube. Oh jee, dat betekent dus dat ik met de billen bloot moet. En ik kan je vertellen dat er niet veel fotografen zijn die het prettig vinden om voor de lens te staan ipv erachter.
Dus, hoe bereik ik mijn doel? Nu organiseer ik een gratis profielshoot middag op 11 februari voor een man of tien. Een ideaal moment om het medium video erbij te betrekken.Waarom gratis? Ik wil graag mijn waarde als fotograaf laten zien aan een aantal mensen en hopelijk geven zij het door aan hun netwerk. Het moet ook drempelverlagend werken om mij de volgende keer (betaald) in te huren. Ik heb dit gestart vanuit een linkedin groep die “zaken doen met hart en ziel” heet. Het is de bedoeling om eerst te geven en dan kijk je verder of je hulp van anderen kunt gebruiken. Een goed initiatief vind ik. Elf februari is het dus zover, ik laat op video zien hoe ik werk. Ik kan je vertellen, het werkt enigszins druk verhogend, maar het geeft me juist ook de nodige energie om het beste resultaat uit hen en mijzelf te behalen.
Ik werk graag 1 op1 met mensen om zo het beste contact te hebben met diegene en de mooiste foto te kunnen maken. Dus een cameraman erbij kan een grote afleiding worden, maar dit is deel van de uitdaging. Ik ben geïnteresseerd in de passie, waarheid, kwetsbaarheid, rauwheid, maar vooral de kern van mensen. Het is mijn passie om te ontdekken wat deze kern van een persoon is en deze leg ik vast met mijn fotocamera. En waar ik altijd rekening mee houd is mijn motto als fotograaf: “Ik zorg voor een klik voor ik klik”. Dit vind ik erg belangrijk. Wanneer deze klik er niet is, heb ik het gevoel dat de foto niet communiceert naar de kijker(s). Ik vind dat een foto moet communiceren. Ik wil geen profielfoto maken van iemand die zijn aandacht niet bij het moment heeft. Dat zie je gelijk. En overal war je de foto maar plaatst, communiceer je dit ook.
Het resultaat zal ik binnenkort op mijn website tonen.
Ik kan altijd tips gebruiken, dus voel je vrij om een comment te schrijven.
ThinkTank Belt
Ik heb sinds twee weken een nieuwe riem. Een “fotografen-riem” wel te verstaan. Hier kan ik mijn lenzen, batterijen, geheugenkaartjes, visitekaartjes en mijn telefoon in kwijt. Ik ben er erg blij mee, want ik hoef niet meer rond te sjouwen met mijn (ook mooie) rugtas van Crumpler. Nu draag ik alles op mijn heupen en kan ik zeer snel lenzen wisselen. Ik ben blij!