Wanneer je te hevig op zoek bent naar opdrachten , werkt het niet. Het gaat vast zitten. Te veel in mijn “wil” zitten is niet goed. De boel moet behoort open te staan. Dan ben ik klaar om te ontvangen.

De laatste weken is dit het onderwerp van de dag voor mij. Telkens probeer ik mijn wil los te laten en open te staan en om te ontvangen wat op je weg komt of dat je wat je op een goede wijze creëert.
Gelukkig was het dan eindelijk zover. Na maanden vertrouwen en twijfels te hebben in dat het allemaal goed zou komen, was het moment dan eindelijk daar. Het begon zo:

De problemen waren:

  1. Seppe, onze zoon van 4, zat net op de basisschool en al snel wisten we dat hij niet op de goede plek zat. Ondanks alle (terechte) vragen en twijfels, hebben we toch gekozen om hem over te plaatsen naar de vrije school. Hiervan wisten we al dat deze sfeer bij Seppe past.
  2. Na een intens gesprek, hebben Karin, mijn verloofde,  en ik dan toch de keus gemaakt!
    Seppe vindt het geweldig, hij is op zijn plek, hij is gelukkig. Hij praat over school, hij is opener en vriendelijker. We hebben onze zoon terug.
  3. Vorig jaar kreeg ik enorme last van mijn rug. Zo erg dat ik er elk moment last van had. Slapen was zelfs geen ontspanning. Hernia was het professionele oordeel. Toen het genezingsproces. Dat ging redelijk, maar met hakken over de sloot.
    Twee maanden geleden werd het weer erger, het ging diezelfde verkeerde kant op. Toch nog een keer de chiropractor proberen dan. Daar ontmoette ik Jim. Hij was mijn redding. Slechts na 5 behandelingen heb ik al resultaat. Ik loop rechtop, ik heb geen pijn meer en ik sta in balans. Niet alleen lichamelijk…
  4. Ondernemen is een stressvol proces. Wat is de beste manier als fotograaf je geld te verdienen? Marketing, maar hoe en waar en bij wie? Moeilijke vragen. Mijn website is uiteraard mijn visitekaartje, maar dat had een update nodig. Hier ben ik druk mee aan de slag gegaan. Het werd op een ogenblik zelfs een excuus om hier zoveel mogelijk mee bezig te zijn. Want anders zou ik dingen mis kunnen lopen, dacht ik…
    Toen kwam een moment, mede dank aan Karin, dat ik simpeler ben gaan denken. Het hoeft allemaal niet zo fancy. Simpel en effectief werd het nieuwe geloof. Dit werkte en nu ben ik tevreden met mijn website. Momenteel krijg ik weer meer opdrachten, de poorten staan open.
  5. Een halve baan erbij zou heel veel helpen. Financieel, maar ook in de vrijheid om met creatieve processen bezig te zijn. Ook dit is gelukt en op een te gekke werkplaats ook nog. Ik ga per 1 mei bij Artez als roostermaker werken, de kunstacademie van Arnhem.
  6. Nieuwe projecten op touw zetten is ook een spannend proces. Toen ik enkel nog dacht aan hoe geld te verdienen, merkte dat ik de boel vast en op slot zette. Geen ruimte meer voor creatieve processen. Dit miste ik uiteraard. Nu durf en wil ik weer verder kijken. Ik praat met collega’s over de toekomst en maak wilde plannen met hen. Met vriend Joey maak ik ook plannen. En zelf kom ik nu ook met een plan om kunstenaars meer in mijn leven te hebben en ze te helpen.
  7. En eindelijk na twee jaar wachten, mogen we een volkstuin huren. Een stukje grond waar we op kunnen verbouwen, spelen, keutelen en onspannen. Dit allemaal op een kleine 10 minuten fietsen bij ons vandaan!

Goede dingen gaan gebeuren. Heb vertrouwen en geduld. Al deze goede hebben zich binnen een periode van twee weken afgespeeld. Alle puzzelstukjes kwamen weer samen. Ik heb het toch goed gedaan dus!