Fotografeer een beroemdheid was de opdracht op de fotoacademie. Niemand in de klassen van Marcel had ooit een foto gemaakt van Eddy Wally. Veel foto’s van beroemdheden kwamen voorbij, maar Eddy stond nog steeds op de wenslijst van Marcel.
Na een teleurstelling van het agentschap van Kees van Kooten, richtte ik mijn pijlen op Eddy Wally. Met één telefoontje was het geregeld.

Drie uur rijden naar België samen met Marcel, leuke rit trouwens, (het was zijn wens om hem ook te mogen fotograferen) en we mochten hem ontmoeten. Nog nooit heb ik zo’n huis gezien vol cadeaus van fans en foto’s van zichzelf. Een narcistische zoete huisdecoratie kun je het noemen.
Ik stelde hem één vraag en we hadden voor de rest van de middag genoeg gespreksstof. Meneer Wally nam het over, hij kan goed verhalen.In alle gesprekken was het onderwerp was Meneer Wally zelf.

Meneer Wally was zeer gewillig om gefotografeerd te worden en deed alles wat ik vroeg. Ik zag een accordeon in de gang staan en daar heb ik hem gefotografeerd. Gelukkig heb ik hem op mijn manier op de foto kunnen zetten, zonder het geposeer van Meneer Wally. Meneer Wally is een geweldige entertainer met een grote reputatie, maar ook gewoon een oude man.
Dit is het het geworden.